گوش دادن پویا

وقتی دیگران به مشکلات خود اشاره می کنند و می خواهند با ما صحبت کنند، تنها راه مؤثر برای کمک به آنها «گوش دادن پویا» است. اینگونه نشان می دهیم که کلام او را درک و تصدیق می کنیم و در ضمن او را به صحبت درباره مسائلش تشویق می نمائیم.

برای گوش دادن پویا باید چند اصل مهم را در نظر بگیریم:

حضور داشتن ، سکوت کردن ، تصدیق کردن و تشویق کردن

حضور داشتن

منظور این است که وقتی شخص مورد نظر مسائلش را مطرح می کند، ما باید حضور فیزیکی داشته باشیم. در اتاق او می مانیم، به کار دیگری سرگرم نمی شویم، روبه روی او می نشینیم و با او تماس چشمی دایم برقرار می کنیم.

سکوت کردن

وقتی کسی مشکل خود را بازگو می کند، ما سکوت می کنیم و به حرفهایش گوش می دهیم. سکوت کردن و گوش دادن به خصوص وقتی کسی احساسات ناخوشایندی مانند اندوه، هراس یا احساس درمانگی خود را مطرح می کند، بسیار مؤثر است.

تصدیق کردن

ما با کلمات و اشارات خود، به اشخاص می گوئیم که به حرفهای آنها توجه داریم. اینگونه احساس همدلی خود را نیز به او مخابره می کنیم. از جمله این کلمات و اشارات می توان به موارد زیر اشاره کرد:

«بله، درست.»

«که اینطور.»

«گوشم با شماست.»

«آه.»

«واقعاً.»

«بله می فهمم.»

تشویق کردن

ما اشخاص را تشویق می کنیم تا بیشتر حرف بزنند و از نقطه نظرها، افکار و احساسات خو سخن بگویند. به نمونه های زیر توجه کنید:

«آیا مایلی بیشتر توضیح بدهی؟»

«دلم می خواهد بیشتر درباره احساست حرف بزنی.»

«آیا مایلی در این باره حرف بزنی؟»

«می توانم کمکی بکنم؟»

«بیا در این باره حرف بزنیم.»

«دلم می خواهد بیشتر بدانم.»

«خیلی ساکت به نظر می رسی. آیا از چیزی ناراحت هستی؟»

در حالیکه این روش در اغلب موارد مؤثر است، در مواردی هم اثری معکوس دارد و ما باید حواسمان به موقعیت های مختلف باشد.

«گوش دادن پویا» و یاد گرفتن خوب گوش دادن به ظاهر ساده به نظر می رسد اما پیاده سازی این مهارت به سادگی مطالبی که خوانده ایم نیست. اغلب اشخاص معتقدند که «گوش دادن پویا» مهارت بسیار دشواری است در حالیکه بعضیها به راحتی می توانند گوش بدهند، ما برای رسیدن به این موقعیت به تمرین زیاد احتیاج داریم و باید با صرف وقت و شکیبایی این مهارت مهم را بیاموزیم و آن را به طور مؤثر استفاده کنیم.

البته این امکان هم وجود دارد که وقتی اشخاص از «گوش دادن پویا» استفاده می کنند دیگران ناراحت شوند، در این حالت افراد احساس می کنند که در موضع ضعیف تری قرار گرفته اند، که ما باید از دادن این حس به طرف مقابلمان اجتناب کنیم و با دقت بیشتری این مهارت را پیاده سازی کنیم. از جمله برخی از واکنش های منفی اشخاص می توان به موارد زیر اشاره کرد:

«از این بازیها سر من در نیار.»

«چرا اینجوری حرف می زنی؟»

«دلم نمی خواهد فقط گوش بدهی، به من جواب بده!»

«به نظرم خیلی مضحک می رسد.»

این اعتراضات اغلب نشان می دهند که این روش به درستی استفاده نشده است. قرار نیست همیشه و در همه جا از این روش استفاده شود.

در «گوش دادن پویا» نکات زیر را در نظر بگیرید:

تنها زمانی از «گوش دادن پویا» استفاده کنید که در شرایط روحی مطلوب به سر می برید و حوصله و فرصت گوش دادن را دارید. لزوماً همه عبارات و جملات اشخاص به «گوش دادن پویا» نیاز ندارد.

آماده باشید که افراد توصیه یا پیشنهادات شما را رد کنند، ممکن است این پیشنهادات نه مفید و نه مناسب باشند.

«گوش دادن پویا» را به شخص مورد نظر تحمیل نکنید. متوجه علایمی که نشان دهنده بی میلی شخص به گفتگو است باشید.

از «گوش دادن پویا» به شکل سلطه جویی استفاده نکنید.

از «گوش دادن پویا» برای اجتناب از خودافشایی استفاده نکنید.

از «گوش دادن پویا» برای اجتناب از اختلاف استفاده نکنید.

با آنکه «گوش دادن پویا» یک تکنیک و مهارتی آموختنی است، به خاطر داشته باشید که هدف اصلی آن پذیرش، همدلی و درک کردن دیگران است.

 

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *