چرا «آری» می گوئیم

وقتی کسی از ما توقع انجام کاری را دارد که به آن راغب نیستیم، دلمان می خواهد به او «نه» بگوئیم. امّا احساس اضطراب می کنیم. احساس می کنیم زیر فشار قرار داریم و می خواهیم بگوییم که انسانی خوشایند و موافقی هستیم. «نه» گفتن تولید احساس منفی می کند. ریشه بسیاری از این احساسات منفی در طرز تربیت ما نهفته است. جایی در اعماق وجود ما پسر یا دختر «خوبی» نهفته است که هر چه به او بگویند و از او بخواهند انجام می دهد. در غیر اینصورت زیبنده برچسب «خودخواه» می شویم: «اگر اینکار را بکنی کسی تو را دوست نخواهد داشت.»

نیروهای زیادی در کارند که می خواهند به ما بقبولانند که تاوان «نه» گفتن سنگین است.

دلایلی وجود دارد که هر موقع می خواهیم «نه» بگوییم، جواب «آری» می دهیم.

دلیل اول: غافل گیر شدن

در این حالت ما از شنیدن درخواست طرف مقابلمان کاملاً غافلگیر می شویم و آمادگی جواب دادن را نداریم و در این حالت اغلب نیازهای خودمان را لحاظ نمی کنیم و جواب هایی به این شکل می دهیم: «به فردا فکر نکرده ام، اما حدس می زنم که بتوانم».

دلیل دوم: میل به راضی کردن و تأیید گرفتن از دیگران

در این حالت بیشتر خواهم تأیید گرفتن از دیگران هستیم و بیشتر مواقع این پاسخ ها را به خود می دهیم: «می خواهم مرا دوست بدارد» و یا «می خواهم آنها را خوشحال کنم» و در اینجا دیگران از الویت بالاتری برخوردار هستند و ما بدون در نظر گرفتن خودمان به طرف مقابل پاسخ مثبت می دهیم.

دلیل سوم: ترس از ناراحت کردن دیگران

در این حالت دائماً به این فکر هستیم که مبادا کسی را ناراحت کنیم و باعث رنجش کسی شویم و اصولاً نیز به این شکل به خود پاسخ می دهیم: «اگر نه بگویم ناراحت می شود» و یا «اگر نروم احساساتش جریحه دار می شود» و در ادامه تصمیم می گیرم بدون کوچکترین فکری به درخواست طرف مقابلمان جواب مثبت دهیم.

دلیل چهارم: ترس از مجازات

در این حالت از جواب نه دادن می ترسیم، می ترسیم که مبادا از من ناراحت شود و من را بابت جواب منفی ام نبخشد و معمولاً نیز به این شکل به خود پاسخ می دهیم:« هرگز مرا نخواهد بخشید» و یا «دیگرا مرا هرگز دعوت نخواهند کرد» و به این ترتیب به درخواست طرف مقابل پاسخ مثبت می دهیم.

دلیل پنجم: احساس گناه

در این حالت از گفتن جواب نه احساس گناه می کنیم و با خود می گوییم:«چگونه می توانم اینگونه زندگی کنم؟» و یا «احساس خودخواهی می کنم» و به همین دلیل به درخواست طرف مقابلمان پاسخ مثبت می دهیم.

دلیل ششم: تلافی

در این حالت با خود می گوییم:«ممکن است منهم روزی به آنها احتیاج داشته باشم» در اصل از جواب نه دادن می ترسیم که مبادا روزی آنها به خاطر جواب نه شنیدن از سمت من، تلافی کنند و کار من و یا خواسته ی من را انجام ندهند.

دلیل هفتم: احساس وظیفه کردن

در این حالت اصولاً به خود می گوییم:«این وظیفه من به عنوان یک دوست است» و یا «این را به خانواده ام مدیونم» و با گفتن این حرفها خود ر ا مجاب به گفتن جواب مثبت می کنیم.

دلیل هشتم: از خود گذشتگی

در این حالت دقیقاً می دانیم با گفتن جواب آری اذیت خواهیم شد امّا به خود می گوییم:«به شکلی از پس آن بر می آیم».

دلیل نهم: نیاز به قدرت

در این حالت می خواهیم خود را توانمند و عالی نشان دهیم و با خود می گوییم:«اگر رد کنم، خواهند گفت که از عهده انجامش بر نمی آیم» و به همین دلیل پاسخ مثبت می دهیم.

در موارد دیگر از آن جهت جواب «آری» می دهیم که در جامعه به سود ما کار می کند. امّا در این شرایط قدرت ابتکار و احساس کنترل داشتن بر خویشتن را از دست می دهیم. البته هر کس حق دارد به هر اندازه ای که مایل است به درخواست های دیگران جواب مثبت بدهد امّا باید دانست که شما در قبال خود هم مسئول هستید و باید دست به انتخابهایی بزنید که به زندگی شما معنا و رضایت خاطر بدهد. باید تعادل راحتی میان وابستگی و استقلال پیدا کنید. می توانید از خود بپرسید:

چگونه می توانم زندگیم را طوری سازمان بدهم که نیازهایم برآورده شوند و من به هدفهایم برسم؟

برای رسیدن به هدفهایم چه مدت زمان و چه نیرویی باید صرف کنم؟

برای دیگران چه می خواهم انجام دهم تا در راستای هدفهایم باشد؟

در حال حاضر برای دیگران چه می کنم که من را از رسیدن به هدفهایم باز می دارد؟

هر کدام از ما جوابهای متفاوتی داریم. از آن گذشته جوابهای شما در مقاطع مختلف زندگیتان تفات می کنند. وقتی بچه های کمسال دارید بیشتر مطابق خواسته های مدرسه رفتار می کنید. در سالهای بعد ممکن است به امور فرهنگی و فعالیت های آموزشی علاقمندتر شوید. مهم رسیدن به موازنه ای است که مطلوب شما باشد و با نیازهای شما همخوانی داشته باشد.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *