اعمال و رفتاری که مطلوب دیگران است

اکنون هنگام آن رسیده است که از اعمال و رفتاری صحبت کنیم که مطلوب دیگران است.

ما باید بکوشیم تا با تمرین مکرر این اعمال و رفتار را در خود بوجود آوریم و آنها را پررنگ تر کنیم و با عادت به آنها برای جلب دوستان واقعی مجهز باشیم. اینک مهم ترین آن صفات:

احترام به عقاید دیگران

عقیده هر کسی برای او محترم است. از این رو نباید عقیده خود را به دیگران تحمیل کنیم یا آنها را به داشتن عقیده خاصی سرزنش یا تمسخر کنیم. هر کس می تواند عقیده خود را با کمال متانت بیان کند ولی نباید انتظار داشته باشد که همه با آن موافق باشند.

هنگامی که کسی عقیده خود را برای ما شرح می دهد باید با دقت گوش کنیم و کلامش را قطع نکنیم و در پایان فقط به اظهار عقیده خود اکتفا کنیم و نگوییم که عقیده تو ناپسند است یا قابل قبول نیست. فراموش نکنیم که عقیده هر کس برای خود او محترم است.

رعایت حال دیگران

هر کس که در اجتماعی زندگی می کند حقی دارد و به هیچ وجه مایل نیست که حق او از طرف دیگران پایمال شود. فرض کنید که شما سرگرم مطالعه هستید ولی صدای گوشخراش رادیوی همسایه آسایش را از شما سلب کرده است و هیچ نمی توانید به کار خود ادامه دهید یا استراحت کنید. آیا شما از این همسایه مردم آزار نمی رنجید؟. اگر می خواهیم دیگران رعایت حال ما را بکنند و حق ما را پایمال نکنند، باید رعایت حال دیگران را بکنیم تا حقی از کسی سلب نشود.

مهربانی با مردم

هر کسی مهربانی و محبت دیگران را می پذیرد و از آن استقبال می کند و نظرش به کسی که با او مهربانی کرده است جلب می شود. بنابراین ما هم اگر بخواهیم محبت دیگران را جلب کنیم، باید با آنان مهربان باشیم. وقتی که ما کسی را آدم بسیار مهربانی می دانیم، یقیناً او درباره ما و کسانی که می شناسیم با مهربانی رفتار کرده است. شاید این عقیده در ما فقط از یک لبخند یا صدای آرام او پیدا شده باشد یا از طرز صحبت او با مردم دریافته باشیم که آدم مهربانی است. در هر حال آدم مهربان هرگز کلامی که زشت و ناپسند باشد بر زبان نمی آورد.

بهترین راه برای اینکه طرز رفتارمان نسبت با دیگران با مهربانی همراه باشد این است که درباره خود و دیگران عادلانه فکر کنیم. یعنی خود را از دیگران بالاتر حس نکنیم و نخواهیم همیشه جز نوادر روزگار باشیم، بدانیم که دیگران هم حقی دارند و مهم تر از همه اینکه خو را با دیگر مردمان از یک خانواده بدانیم. در این صورت حتماً طرز رفتار ما با دیگران با مهربانی همراه می شود و دیگر برای گفتن یک سخن محبت آمیز لازم نخواهد بود که مدتها فکر کنیم و تازه پس از پیدا کردن، آن را با تردید و نگرانی ادا کنیم.

رعایت ادب

مهربان بودن و رعایت ادب با هم همبستگی دارند. به ندرت دیده شده است کسی مهربان است و ادب را رعایت نکند. کسانی که اصطلاحات «ببخشید» «معذرت می خواهم» را هرگز فراموش نمی کنند، نشان می دهند که به فکر دیگران هستند. فراموش نکنیم که دیگران مجبور نیستند که برای ما کاری انجام دهند. بنابراین اگر کسی در جایی به ما مساعدتی کرد، حداقل کاری که ما برای جبران آن باید انجام دهیم این است که از مساعدت او تشکر کنیم و نشان دهیم که قدر زحمتی را که درباره ما کشیده است می دانیم.

 

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *